Miss Gasbeltour

Door: Dick Heuvelman

Grote gebeurtenissen werpen hun schaduw vooruit. Vandaar dat ik mij onlangs naar het dorpscentrum 'De Roemte' in Harkstede begaf, alwaar een miss gekozen diende te worden. Van de uitverkorene werd verwacht dat zij een wielrenner gaat kussen. Niet zo maar een wielrenner, maar de winnaar van de Gasbeltour.

Voor deze missverkiezing hadden zich negen meisjes en een jongedame aangemeld bij presentator Fokko Kramer, mr. Showbizz van het Groninger weekblaadje Loeks. Bijna allen gaven ze blijk van hun modegevoeligheid. Ik heb de voorjaarsbijlage van deze krant er nog even op nagekeken. De daarin aangekondigde trend van felle, knallende kleuren die de lentemode '86 overheersen, klopte volledig met het beeld in Harkstede. Combinaties van oranje, grasgroen, banaangeel en hard blauw doemden steeds weer in mijn gezichtsveld op.

Ook Fokko Kramer was trendy gekleed met zijn oranje blazer. Gewoon gekocht bij Peek (en Cloppenburg), vertrouwde hij me tijdens de pauze toe. Eigenlijk had hij voor de pauze een groen jasje willen dragen, maar die is onlangs gebrandmerkt door een onverlaat en nu alleen nog maar geschikt voor de (kleding)-inzamelingsaktie van het Leger des Heils. Toch zou Fokko er goed aan doen nog deze week naar Peek (of Hij-die is misschien iets goedkoper-) te gaan, want één jasje is voor een zichzelf respecterende presentator wel aan de erg magere kant. Die schnabbel in Harkstede moet daarvoor toereikend zijn.

De tijd dat het bij zo'n missverkiezing om moeders mooiste gaat, is voorbij. Geijkte maten, de ideale lijn en een leuk koppie zijn meegenomen, maar niet doorslaggevend meer. Nee, tegenwoordig komt het vooral op intelligentie (nou ja) en spontaniteit aan. Je kunt uiterlijk nog zo knap zijn, maar als je als kandidaatmiss niet weet waar Slochteren om bekend staat - en die waren er - dan heb je al een dikke min te pakken.

Daarop maakte Wim Franke mij attent. Hij was een van de opvallend veel aanwezige wielrenners. "Er zijn wel betere", vertrouwt hij me toe als een paarsgetinte kandidate met een zwart hoedje door Fokko Kramer voor het voetlicht wordt gehaald. Vorig jaar was Wim ook al naar deze missverkiezing wezen kijken. Met pretoogjes vertelt hij dat er toen een 'stuk' behoorlijk was afgegaan. Wim:"Dat was wel mooi. Die meid dacht even te komen winnen. Ze had in de kleedkamer eens om haar heen gekeken en toen wist ze het wel.'Als ik even mijn borsten vooruit druk, heb ik al gewonnen', zei ze. Mooi dat ze niet won. Wat ging die met een flauwe kop weg, zeg. Was wel aardig. Die winnares was niet zo knap, maar kwam veel spontaner over. Wat heb je ook aan een mooi wijf als ze dom is. Toch niks? Voor mij hoeft een vrouw niet zo knap te zijn, als ze maar een goed karakter en persoonlijkheid heeft."

Hoe moet een goede rondemiss er uitzien in de ogen van een wielrenner, vraag ik Wim Franke. Dat maakt hem niet zo veel uit. "Ik sta zelf nooit op het podium en als ik er eens op sta, is elke miss voor mij goed want dat betekent dat ik een goede koers heb gereden." David Pots, die twee jaar geleden al eens met een Miss Gasbeltour aan de slag is geweest , heeft meer ervaring op het podium. Hoe denkt hij erover? "Och, ze moet natuurlijk wel een beetje ogen. Een mooie vlam is nooit weg. Maar ja, dat is een kwestie van smaak. Zelf was ik nogal onder de indruk van die miss vorige week in de ronde van Groningen. Die had zich lekker opgefokt en zoiets trekt toch."

Terwijl de jury achter gesloten deuren alles op een rijtje zet, peil ik even vluchtig de meningen van Fokko Kramer, Wim Franke, David Pots en Jan Uitham jr. Allen houden het op die juffrouw met mooi opgestoken haar in het oranje pak. Fokko kijkt het nog even na en meldt dat hier niemand anders dan Gineke de Vries kan worden bedoeld. Die ziet er goed uit en is ook wat rijper dan al die anderen, zo luidt het unanieme oordeel.

Zij werd het dus niet, want een jury pleegt er altijd een afwijkende mening op na te houden. Zij komt met Wanda Waaijer (Wayer, Waaier of Waijer) op de proppen. "Onbegrijpelijk", reageert Jan Vlieg, de bondscoach der tafeltennissers furieus. Hij was in De Roemte terechtgekomen om de pingpongers van Argus te feliciteren met hun promotie. Vlieg had negen spoken gezien en één leuk meisje, iemand in een lange zwarte rok en iets geels. Vlieg:"Óf ik heb geen smaak óf de jury heeft gefaald. Ik hou het op het laatste, want ik mag mij op dit front toch wel gereputeerd noemen."


Dick Heuvelman

Over Dick Heuvelman

Dick Heuvelman is synoniem aan Het Sportgeweten van het Noorden. Maar de oud-sportjournalist van het Dagblad van het Noorden, laat ook de landelijke en internationale sport niet met rust.

WEBSITE